Igor Strawiński 

Historia żołnierza

Isabel Karajan (Austria) – narrator
Wojciech Michniewski – dyrygent

Zespół Kameralny
Damian Marat – trąbka
Bartosz Karwowski – klarnet
Cezary Rembisz – fagot
Jakub Haufa – skrzypce
Robert Żelazko – puzon
Miłosz Pękala – perkusja
Sebastian Wypych – kontrabas

Historia żołnierza w zamyśle jej twórców – kompozytora Igora Strawińskiego i pisarza C.F. Ramuza, artystów zrujnowanych po I wojnie światowej – miała być utworem, który na siebie zarabia. Tak powstało dzieło niezwykłe, łączące w sobie muzykę i teatr. Jest to pełna ekspresji, baśniowa opowieść o żołnierzu, który ulega podszeptom diabła, by zostać bogaczem, i zamienia swe skrzypce na giełdową księgę. W warstwie muzycznej słychać motywy typowo rosyjskie, ale pobrzmiewa w niej także argentyńskie tango, hiszpańskie paso doble, wiedeński walc, amerykański ragtime. Od czasu prawykonania w Lozannie w 1918 roku utwór cieszy się niesłabnącym powodzeniem. W Ogrodach Muzycznych wykonają go znakomici artyści: córka wielkiego Herberta von Karajana, Isabel, oraz zespół wybitnych instrumentalistów pod kierownictwem Wojciecha Michniewskiego.

Isabel Karajan uczyła się aktorstwa u Jeana Laurenta Cochet w Paryżu. Występowała u Jürgena Flimma w Thalia Theater w Hamburgu, a następnie podjęła intensywną, wieloletnią współpracę z legendarnym teatrem The Circle prowadzonym przez George'a Tabori w jej rodzinnym Wiedniu. Gra również po francusku – m.in. w Paryżu w Théâtre National de la Colline i Théâtre de la Tempête, Cartoucherie. Pojawia się też na scenach Avignonu, Adelaide, Buenos Aires, a także w Berlinie, Monachium i Stuttgarcie. Współpracuje z Jürgenem Goschem, Thomasem Langhoffem, Jorgem Lavellim, Klausem Michaelem Grueberem i wieloma innymi reżyserami. Bierze udział również w muzycznych projektach teatralnych, występując wraz z dyrygentem Kentem Nagano. Ostatnio odnosi sukcesy w Historii żołnierza Igora Strawińskiego, wykonywanej m.in. wraz z Berliner Philharmoniker na Festiwalu Wielkanocnym w Salzburgu. Ma na swoim koncie liczne role filmowe i telewizyjne.


Wojciech Michniewski, dyrygent i kompozytor, studiował dyrygenturę, teorię muzyki i kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Wraz z Krzysztofem Knittlem i Elżbietą Sikorą utworzył grupę kompozytorską KEW. Jego utwór Szeptet na 2 soprany, 2 mezzosoprany, 2 alty i kulturystę (1973) zdobył w 1975 nagrodę włoskiego Radia i Telewizji Premio RAI. Jako dyrygent zdobywał nagrody na krajowych i międzynarodowych konkursach dyrygenckich. Związany był z Filharmonią Narodową, Teatrem Wielkim w Łodzi, Warszawską Operą Kameralną, Polską Orkiestrą Kameralną oraz Filharmonią Poznańską. Od 1991 roku dyryguje wyłącznie gościnnie. Jest dyrygentem bardzo wszechstronnym, prowadzi zarówno koncerty symfoniczne, jak i spektakle operowe, a obok repertuaru klasycznego jest szczególnie ceniony za interpretacje muzyki współczesnej. W 1975 otrzymał „Orfeusza” – nagrodę krytyki za najlepsze wykonanie polskiego utworu na „Warszawskiej Jesieni” (Psychodrama Tadeusza Bairda), w 1987 – nagrodę krytyki na Musikbiennale Berlin. Nadal chętnie współpracuje z czołowymi polskimi zespołami – Filharmonią Narodową, Sinfonią Varsovią, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, czy też warszawskim Teatrem Wielkim. Dokonał wielu nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych. Koncertował w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej. Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych. W 2005 roku został uhonorowany Nagrodą Związku Kompozytorów Polskich za wieloletnie i kreatywne towarzyszenie polskiej muzyce współczesnej oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.